Polsko-Ukraińska Rada Wymiany Młodzieży

„Dwa kraje-jedna historia”

План реалізації проєкту (проведення заходу):

 

Час

Заходи проєкту

13 жовтня 2019 р. (неділя)

16.00-17.00

Зустріч учасників. Обід.

17.00-19.00

Поселення в хостел. Знайомство учасників. Обговорення логістичних питань.

19.00 – 21.00

Прогулянка вечірнім містом Одеса

21.00-22.00

Вечеря

 

 

14 жовтня 2019 р. (понеділок)

09.00-10.00

Сніданок

10.00 11.00

Офіційне відкриття заходу.Презентація випереджаючого завдання учасниками проекту: розробка віртуальної екскурсії по Одесі, з зазначенням місць, пов’язаних з польською тематикою. Творчий челендж (отримання скетчбуку та завдань)

11:00-14:50

Пішохідна екскурсія «Одеса Польська» з виконанням творчого челенджу.

15.00

Обід

18:00-20:00

Вечір Польської культури, Зустріч з представниками громадської організації Національно-Культурне Товариство Поляків «Польська Нота»

20:30.-21.30

Вечеря

21:30 - 22.00

Підведення підсумків 2 дня.Виконання творчого челенджу

Miejsca znane nam – dorosłym – z fotografii i filmów oraz nowe zarówno dla nas, jak i dla uczniów  - pokazał i pięknie o nich opowiedział p. Wiktor Pajgert z „Polskiej Nuty”; towarzyszyła mu p.Anastazja Matulko. Stanęliśmy na monumentalnych schodach, które „zagrały” w  filmach: „Pancernik Potiomkin” Siergieja Eisensteina  oraz „Deja vu” Juliusza Machulskiego.

 

 

 

 

 

 

15 жовтня 2019 р. (вівторок)

09:00-10:00

Сніданок

11.30 – 12.50

Зустріч з професором Університету ім..Мечнікова. Коллонада (біля Тещіного мосту), далі головне приміщення університету (вул..Пастера)

14:00-15:00

Обід

15:00-16:30

Відвідування Музею цікавої науки

16.30-18.30

Виконання творчого челенджу.

18:30-19:00

Вечір Української культури

19:00- 20:00

Вечеря

20:30 – 22:00

Підведення підсумків 3 дня.

 

 

16 жовтня 2019 р. (середа)

09:00-10:00

Сніданок

10:00- 13:00

Перевезення учасників до Музею-катакомби. Екскурсія до Музею-катакомби "Тайни підземної Одеси" 

13:30-14:30

 Обід 

15:00-16:00

Прибуття до Генерального Консульства РП. Зустріч із консулом РП

16:15-16:30

Зустріч з настоятелем Римсько-католицького собору Успіння Пресвятої Діви Марії.

17.30

Екскурсія до Спасо - Преображенського собору

18:30 – 19:00

Рефлексія. Виконання творчого челенджу

19:00-20:00

Вечеря

20:30 – 22:00

Підведення підсумків. Вечір Польсько-Українського караоке

Tego dnia uzyskaliśmy odpowiedzi na wiele pytań, typu: Czy na spotkanie z konsulem RP w  Konsulacie Generalnym Rzeczypospolitej Polskiej w Odessie można iść ze scyzorykiem w plecaku i telefonem w kieszeni? Jak funkcjonuje polski kościół na Ukrainie? Jaka jest jego historia?  Jak prezentuje się wnętrze Katedry Wniebowzięcia NMP i czy biskup Bronisław Bernacki, który przyszedł przywitać się z młodzieżą  polsko - ukraińską zna naszą diecezję?

 

 

 

17 жовтня 2019 р. (четвер)

08:00-09:00

Сніданок

09:30-14:00

Поїздка до м. Білгород-Дністровський. Екскурсія  Аккерманською фортецею.

14:00-16:00

Обід

16:00-17:30

Екскурсія до джерела Іоанна Сочавського. Відвідування підземної церкви, джерело Іоанна Сочавського

17:30-20:00

Вечеря

20:00-22:00

Літературний вечір

Skąd ten Akerman w Mickiewiczowskim sonecie? Dlaczego pobliski gród od wieków zwany jest niezmiennie „białym”? Co to jest „liman”  i czy woda w nim słona jest? Na te i inne pytania usłyszeliśmy  odpowiedzi od przewodnika, który oprowadził nas po twierdzy.

 

 

 

18 жовтня 2019 р. (п’ятниця)

09:00-10:00

Сніданок

10:00-12:00

Відвідування Одеського художнього музею (Палац Потоцьких або Наришкіних) та гроту Наришкіних.

12:00-14:00

Прогулянка Дерибасівською з зупинкою біля пам’ятника Адаму Міцкевичу з виконанням завдання творчого челенджу.

14:00-15:00

Обід

18:00-20:00

Перегляд вистави «Сивільский Цирульник»в Одеському національному академічному театрі опери та балету

20.30 – 21:30

Вечеря

21:30 – 22:00

Підведення підсумків.

O tym, że w operze nie siedzi się w kurtce puchowej, gumy nie żuje i szala na oparciu nie wiesza, a dodatkowo przez cały spektakl odbiorca utrzymuje stosowną pozycję ciała  - dowiedzieli się uczniowie i nauczyciele podczas piątkowego spektaklu „Cyrulik sewilski”.

 

19 жовтня 2019 р. (субота)

09:00-10:00

Сніданок

10:30-12:00

Морська прогулянка

13:00-14:00

Обід

15:00 – 16:30

Презентація скетчбуків створених під час Проекту. Конференція молоді «Внесок польської інтелігенції в культурну спадщину поліетнічної Одеси» та майстер клас від студії «Золоті руки»

17:00 – 18:30

Офіційне закриття заходу. Привітання учасників Проекту.

18:30 – 19:00

Обговорення та визначення досягнутих цілей проекту. Обговорення майбутніх спільних проектів

19:00 – 20:00

Вечеря

21:00-22:00

Підготовка до від’їзду

Jak długo wędkarze łowią ryby we mgle? Ile czasu nad wodą utrzymuje się „tuman”? Czy październikowe morze zimne jest i słone? A czy czarne? Przekonaliśmy się pewnego razu.

 

 

 

20 жовтня 2019 р. (неділя)

08:00 – 9:00

Сніданок

09:00 – 10:00

Фотосет учасників Проекту

10:30

Від’їзд учасників Проекту.

Szkoła Diwoswit

A.Z.Z.

fot. D. Ludwiczuk, A.Z.Z.

„Wkład polskiej inteligencji”

Na zaproszenie szkoły „Diwoswit” znaleźliśmy się jesienią w mieście, które Alosza Awdiejew nazywał: „mamą”, by w grupie zróżnicowanej narodowościowo przeprowadzić zadanie pt: „«Внесок польської інтелігенції в культурну спадщину поліетнічної Одеси».

A ponieważ przychodząc do kogoś w gości, warto przygotować się do wizyty, do metropolii, w której „tak pragnął być” Wojciech Młynarski - przybyliśmy  uposażeni w wiadomości o Adamie Mickiewiczu oraz typiczne dla naszego regionu produkty: jabłka, soki, sery i chleb - darowane przez rodziców, a także: sąkacze i pierniki – podarunki od Koła Gospodyń Wiejskich z Ostromęczyna.

Celem działań zaplanowanych do tygodniowej wspólnej realizacji  było pozyskanie informacji nt. „Wkład polskiej inteligencji w rozwój polietnicznej Odessy”. Odbyły się wycieczki po mieście ukierunkowane na wykonanie zadań typu: „Narysuj…”, „Zbierz informacje…”, „Nagraj…”. Były też spotkania z przedstawicielami Narodowo-Kulturalnego Stowarzyszenia Polaków „Polska Nuta” – organizacji, która od 2013 roku pogłębia edukacyjno - patriotyczne wychowanie młodzieży.  Jej członkowie i założyciele byli nam przewodnikami, prowadzili warsztaty twórczo-integracyjne, wystąpili z koncertem piosenek znanych, które wykonali nowatorsko. Stanęliśmy pod pomnikiem Mickiewicza i podążyliśmy jego śladem do Białogrodu, gdzie wśród murów „białego zamku” - znanego nam z literatury jako Akerman - na tle limanu Dniestru młodzież prezentowała „Sonety krymskie”.

W otrzymanych od organizatorów sketchbook’ach nasi uczniowie  robili szkice i notatki o Polakach, „którzy przyczynili się do rozwoju Odessy”. Aby dopełnić je kolejnymi polskimi nazwiskami architektów, artystów, lekarzy  powinni pojechać do niej kolejny raz, a potem jeszcze … i znowu…

 

 

 

 

 

 

A. Awdiejew „Moja Odessa”

W. Młynarski „Rejs Moskwa – Odessa”

A.Z.Z.

fot. D. Ludwiczuk

„To już tyle lat!”

Trzynaście lat temu RAZEM  podróżowaliśmy po Podlasiu i obwodzie Zaporoże w ramach projektu „Bliscy czy dalecy?– poszukiwanie wspólnego języka” (PAUCI, 2006) wg pomysłu Alicji Zienkiewicz – Zielińskiej. W kolejnych latach jeszcze  kilka razy nauczycielki: Maria Daszko  oraz Alicja Zienkiewicz – Zielińska inicjowały działania międzynarodowej współpracy szkół z Platerowa i Małej Biłozierki na Ukrainie.

Młodzież w grupach zróżnicowanych narodowościowo wykazała się otwartością i tolerancją podczas projektu na Ukrainie pt. „Otwarci na siebie” (dofinansowanie: Narodowe Centrum Kultury, 2013). W kolejnym roku pokazaliśmy Ukraińcom naszą podlaską tradycję,  historię i gościnność w zadaniu „Czym chata bogata” (NCK, 2014).  Wspólnie zgłębialiśmy walory życia nad rzeką w ramach projektu „Dzikie pola nadbużańskie” (NCK, 2016), dla którego inspiracją było dzieło „Ogniem i mieczem” H. Sienkiewicza.  Dążyliśmy do nawiązania dialogu z lwowianami poprzez street art pod kierunkiem Waldemara Rudyka   („Sztuka komunikacji”, Polsko –Ukraińska Rada Wymiany Młodzieży, FRSE, 2017), a ostatnio w 2018r. pokazaliśmy Ukraińcom Podlasie zróżnicowane kulturowo i wyznaniowo oraz  pouczyliśmy o naszym patronie Januszu Korczaku  w ramach działania „O szukaniu dróg”, NCK, 2018).

Nauka nie poszła w las.

Tym razem z inicjatywy nauczycielek ze Szkoły Diwoswit zrealizowaliśmy projekt wymiany młodzieży w Odessie na Ukrainie.

 

 

 

A.Z.Z.

fot. archiwum ZPO w Platerowie, D. Ludwiczuk

„Siła słowa, moc gestu”

Pakiet scenariuszy działań łączących wiedzę o komunikacji ze sztuką komunikowania się i jej artystyczną ekspresją powstał jako rezultat projektu polsko-ukraińskiego „Sztuka komunikacji” (Lwów, październik 2017r.), w którym uczestniczyła nasza młodzież oraz uczniowie z zaprzyjaźnionej Małej Biłozierki.

W efekcie treningu interpersonalnego z psychologiem oraz akcji streetartowych z artystami wydano solidny materiał podpowiadający młodzieży i dorosłym zainteresowanym „sztuką komunikacji” , jakich materiałów użyć, jak poprowadzić zajęcia, by np. nawiązać spontaniczne relacje z przechodniami.

Projekt „Sztuka komunikacji”, w ramach którego zaistniał folder otrzymał dofinansowanie z Polsko – Ukraińskiej Rady Wymiany Młodzieży z dotacji Ministra Edukacji Narodowej.

A.Z.Z.

 

 

„Przykład dobrej komunikacji”

Na korytarzu szkolnym pojawiły się prace, które powstały podczas Street Artu we Lwowie w ramach projektu „Sztuka komunikacji”, realizowanego przez Nadbużańskie Stowarzyszenie Oświatowo - Ekologiczne „Mężenin” i szkołę Diwoswit w Małej Biłozierce na Ukrainie. Obok prac plastycznych można zobaczyć fotografie  dokumentujące działania polsko - ukraińskie opatrzone komentarzami - refleksjami uczestników: „Śpiewanie, tańczenie-buduje porozumienie.”, „Języki obce łatwo oswoić w kontakcie z obcokrajowcem”, „Komunikacja jest siecią”.

Projekt otrzymał dofinansowanie z Polsko-Ukraińskiej Rady Wymiany Młodzieży z dotacji Ministra Edukacji Narodowej.

 

 

A.Z.Z.

  fot. M. Szysz, A.Z.Z.

Street Blog refleksje, oceny, wrażenia – wybór zdjęć i wypowiedzi uczestników projektu „Sztuka komunikacji”

Projekt otrzymał dofinansowanie

z Polsko-Ukraińskiej Rady Wymiany Młodzieży

z dotacji Ministra Edukacji Narodowej.

23.10.2017r.

Akcje artystyczne w przestrzeniach lwowskich dzielnic Kleparów i Łyczaków będą miały charakter Streetartowych zdarzeń. Motywem przewodnim poszukiwań, rozważań i realizacji będzie szeroko pojęta komunikacja… (W. R.)

24.10. 2017r.

Pierwsze działania prowadzone były w historycznej przestrzeni ulicy Kortumówka. Zachowana tkanka dawnego lwowskiego przedmieścia stanowiła idealne tło do powstania malarskich obiektów. Ich podłoża były samodzielnie konstruowane przez uczestników z drewnianych listew i folii PCV. Powstałe kwadraty, romby, trójkąty pokryte zostały zbiorowymi kompozycjami pierwotnych znaków i symboli. Żywa, intrygująca galeria była pretekstem do nawiązywania spontanicznych relacji i dyskusji o odczuwanych emocjach. Niesione przez twórców obiekty stanowiły frapujący kontrapunkt wobec zastanej rzeczywistości. Były bodźcami do inicjacji komunikacji werbalnej.(W.R.)

Pierwszy raz malowałem na ulicy i w dodatku na folii.(M. Z.)

25.10.2017r.

Kolejnym działaniem była zbiorowa próba wsłuchania się w „mowę” betonowych płyt pokrywających, na pierwszy rzut oka, banalny plac przy ulicy Kleparowskiej. Struktura betonu stałą się matrycą, z której uczestnicy odciskali na białych tkaninach graficzny obraz miejsca. Kompozycja stanowiła inspiracje do tworzenia dalszych plastycznych narracji.  Tym razem celem akcji nie było zgłębianie zagadnień komunikacji personalnej, ale symboliczne wsłuchanie się w mowę otaczających nas przedmiotów, powierzchni, struktur i detali. Podobnie jak wcześniejsze zdarzenie, w finałowym akcie przybrało charakter parateatralny.  Podniesione na drzewcach prace zostały zaprezentowane na tle ulicy w zaskakujący sposób zmieniając jej codzienny wygląd i charakter. (W. R.)

26.10.2017r.

Przy ulicy Piekarskiej dokonaliśmy zadziwiającej dla przechodniów i samych autorów interwencji  w postaci pojawienia się w ulicznym zgiełku „żywych rzeźb”. Tu komunikacja została sprowadzona do prostych gestów wykonywanych przez odrealnione postaci. Modele – ochotnicy zostali szczelnie obudowani kostiumami z tektur, tkanin, folii, taśm i sznurków.(W.R.)

Mне было весело (Ваня)

Bardzo podobał mi się wspólny wieczór.

Очень понравилось учить польские песни. (Daria)

Poznałem trochę ukraińskiej kultury i nauczyłem się dużo nowych słów.(Kacper)

Taniec to świetny pomysł na to, żeby się zintegrować. (Natalia)

27.10.2017r.

Wspólne stworzenie przestrzennej formy – tkaniny usytuowanej przy ulicy Kleparowskiej. Tu celem było poszukiwanie symbolicznej zbieżności miedzy pracą plastyczną, a siecią wzajemnych relacji, komunikacji i powiązań. Uczestnicy w naturalny sposób odczytywali metaforę swojej pracy do wszechobecnych mediów społecznościowych. (W.R.)

Dobrze pracowało mi się w grupie.

28.10.2017r.

Wszystkie prace i działania Street Artu miały charakter efemeryczny i ulotny. Ich pojawianie się w czasie i przestrzeni oraz zbiorowa praca przy ich współtworzeniu miała wpływ na przełamywanie barier, stereotypów i budowanie otwartych postaw wobec sztuki współczesnej
i rzeczywistości.(W.R.)

Cегодня я впервые увидела всю красоту Львова.Oн очень красивый.

Я нарешті відвідала могилу відатного письменника І. Франка. (Настя)

29.10.2017r.

Trudna do zdobycia umiejętność komunikowania się jest potrzebna każdemu i wszędzie. Na szczęście można ją zdobyć i wykorzystywać z satysfakcją. Przekonaliśmy się o tym wszyscy, wykonując różne prace w polsko – ukraińskich grupach. Wspólne myślenie, planowanie, uzgadnianie,  realizacje, prezentacje w przestrzeni miasta, prywatne relacje, rozmowy z mieszkańcami itp. świetnie pokazały prawa tej sztuki oraz na ile każdy z nas umie się nią posłużyć i czerpać zadowolenie. (M.D.)

Я хочу подякувати всім організаторам за такий чудовий проект: польським друзям і педагогам, дорогим нашим учителям і, звісно, директорові «Дивосвіту» –Яніні Миколаївні за те, що повірили в нас і надали таку велику можливість – стати учасниками цього мегазаходу. Це величезний досвід. Адже мені є що згадати, над чим замислитися,чому порадуватися. Маю велику надію, що ця зустріч – не остання. І дуже скоро ми побачимося знову! До нових зустрічей!(Вікторія)

Велика вдячність організаторам проекту, а саме президенту Надбужанської асоціації освіти та екології «Меженин» Марії Дашко. Сподіваємося, що плідні роки співпраці завдяки цьому проекту лише зміцнилися, а ми готові і надалі працювати для реалізації спільних планів. До нових зустрічей!

 

 

 

 

 

 

 

Wyboru dokonała: A.Z.Z.

Zdjęcia: D. Ludwiczuk

„Profilowe”

Artystą, którego pomysłom grupa polsko-ukraińska zaufała podczas projektu „Sztuka komunikacji” (dofinansowanie z Polsko-Ukraińskiej Rady Wymiany Młodzieży z dotacji Ministra Edukacji Narodowej), był Waldemar Rudyk, o którym inny znany twórca – Maciej Sieńczyk w „Dwutygodniku” tak napisał:

Pewien nasz przyjaciel pokazał zdjęcie krokodyla, którego własnoręcznie uplótł z łoziny, podkreślając, że ów krokodyl w sposób naturalny wiąże się z Krakowem. Wszyscy przyjęli to jako rzecz oczywistą, więc nie śmiałem pytać o szczegóły. Waldek, bo tak miał na imię, natychmiast spostrzegł moją konfuzję i bez żadnej protekcji, czy wyśmiewania objaśnił mi to w sposób następujący. Otóż dwieście lat temu do Krakowa przybył z Włoch pewien treser zwierząt, który w swojej licznej menażerii miał oswojonego krokodyla. Na jego polecenie krokodyl żonglował piłkami oraz w czepku i krynolinach jeździł po zamkowym dziedzińcu karetą zaprzężoną w dwa gniade konie. Pewnego dnia zwierzę wraz z karetą znikło. Treser i policja na próżno poszukiwali krokodyla, przy czym ich gorliwość była w pełni usprawiedliwiona charakterem tych niebezpiecznych zwierząt. Ostatecznie wszystkie wysiłki pozostały bezowocne. Tylko mały pastuch, którego słów nikt nie przyjął na wiarę, opowiadał, że na polnej drodze potrąciła go mknąca w tumanie kurzu kareta, na zydlu woźnicy siedział krokodyl i z całych sił okładał batem oszalałe gniadosze, po czym ów dziwny zaprzęg zniknął za jednym ze wzniesień.

Urodził się w 1960r. w Szczekocinach. Studia odbył w  Instytucie Wychowania Plastycznego Filii UŚ w Cieszynie. Dyplom z malarstwa uzyskał w 1985r. w pracowni Zenona Moskwy. Jest dyrektorem Miejskiego Ośrodka Kultury Sportu i Rekreacji w Chełmku.

Zajmuje się rysunkiem, malarstwem, obiektami, książką artystyczną, instalacjami i działaniami w przestrzeniach publicznych, o czym mogli się przekonać uczestnicy wspomnianego projektu „Sztuka komunikacji”.

 Jest autorem dwudziestu trzech wystaw indywidualnych. Uczestniczył w ponad dwustu wystawach zbiorowych, akcjach i działaniach artystycznych w kraju i za granicą. 

Był uczestnikiem Land Art Festiwalu: „Wiersze przydrożne”, 2017r. oraz pleneru w Platerowie, gdzie poznał i polubił autorkę projektu, prezesa Nadbużańskiego Stowarzyszenia Oświatowo - Ekologicznego „Mężenin”, Marię Daszko, która po przyjrzeniu się artyście przy pracy oraz pracom artysty, zdecydowała o zaproszeniu go do udziału w akcjach Street Art we Lwowie.  

 

Waldemar Rudyk zdobył szereg nagród  i wyróżnień:

1991r.  - wystawa rysunku satyrycznego - Galeria Domu Kultury w Gostyniu – wyróżnienie.  

1998r. -   XIV Ogólnopolska Wystawa Twórczości Pedagogów Plastyki, Rzeszów – wyróżnienie. 

2000r. -   „Letni Salon Sztuki”, wystawa twórczości artystów Podbeskidzia w Bielsku-Białej – nagroda.  

2001r. -   I Ogólnopolskie Biennale Malarstwa i Tkaniny Unikatowej – „Trójmiasto 2001” - nagroda. 

2004r. -   III Międzynarodowe Biennale Miniatury, „Częstochowa 2004” – wyróżnienie.   Prezentacja Środowiska Plastycznego Regionu Bielskiego – nagroda. Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu, „Dobry Duch MDSM”.

 2007r. -  VII Biennale Małych Form Malarskich, galeria Wozownia w Toruniu – wyróżnienie. 

2010r. -  Nagroda Starosty Oświęcimskiego za osiągnięcia artystyczne.

  IX Salon Wielkopolski 2010, Muzeum Ziemi Czarnkowskiej w Czarnkowie – nagroda. 

2011r. -   III Międzynarodowe Biennale Obrazu „Qadro – Art 2011, Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi – II nagroda. 

2017r. -   I Przegląd Sztuki Współczesnej Nowa Awangarda, galeria Szyb Wilson w Katowicach   - nagroda specjalna, 

Od lat uczestniczy w  działaniach  plastycznych skierowanych do dzieci i młodzieży, m.in. w ramach Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Etnicznej i Eksperymentalnej w Nowym Sączu, warsztatów interdyscyplinarnych w Boguszy oraz warsztatów artystycznych dla młodzieży niesłyszącej w Międzynarodowym Domu Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu, w realizacji projektów Klubu Ekologicznego Gaja z dziećmi z Niepublicznego Przedszkola „Iskierka” w Krakowie oraz z młodzieżą z Zespołu Szkół Integracyjnych w Wałbrzychu. 

Teraz do swego dossier może włączyć Street Art z młodzieżą z Platerowa i Małej Biłozierki na Ukrainie.

 

 

źródła:

http://www.dwutygodnik.com/artykul/7301-moj-kacik-w-platerowie.html

http://moksir.chelmek.pl

zdjęcia:

Daniel Ludwiczuk

A.Z.Z.

„Profilowe”

Artystą, którego pomysłom grupa polsko-ukraińska zaufała podczas projektu „Sztuka komunikacji” (dofinansowanie z Polsko-Ukraińskiej Rady Wymiany Młodzieży z dotacji Ministra Edukacji Narodowej), był Waldemar Rudyk, o którym inny znany twórca – Maciej Sieńczyk w „Dwutygodniku” tak napisał:

Pewien nasz przyjaciel pokazał zdjęcie krokodyla, którego własnoręcznie uplótł z łoziny, podkreślając, że ów krokodyl w sposób naturalny wiąże się z Krakowem. Wszyscy przyjęli to jako rzecz oczywistą, więc nie śmiałem pytać o szczegóły. Waldek, bo tak miał na imię, natychmiast spostrzegł moją konfuzję i bez żadnej protekcji, czy wyśmiewania objaśnił mi to w sposób następujący. Otóż dwieście lat temu do Krakowa przybył z Włoch pewien treser zwierząt, który w swojej licznej menażerii miał oswojonego krokodyla. Na jego polecenie krokodyl żonglował piłkami oraz w czepku i krynolinach jeździł po zamkowym dziedzińcu karetą zaprzężoną w dwa gniade konie. Pewnego dnia zwierzę wraz z karetą znikło. Treser i policja na próżno poszukiwali krokodyla, przy czym ich gorliwość była w pełni usprawiedliwiona charakterem tych niebezpiecznych zwierząt. Ostatecznie wszystkie wysiłki pozostały bezowocne. Tylko mały pastuch, którego słów nikt nie przyjął na wiarę, opowiadał, że na polnej drodze potrąciła go mknąca w tumanie kurzu kareta, na zydlu woźnicy siedział krokodyl i z całych sił okładał batem oszalałe gniadosze, po czym ów dziwny zaprzęg zniknął za jednym ze wzniesień.

Urodził się  w 1960r. w Szczekocinach. Studia odbył w  Instytucie Wychowania Plastycznego Filii UŚ w Cieszynie. Dyplom z malarstwa uzyskał w 1985r. w pracowni Zenona Moskwy. Jest dyrektorem Miejskiego Ośrodka Kultury Sportu i Rekreacji w Chełmku.

Zajmuje się rysunkiem, malarstwem, obiektami, książką artystyczną, instalacjami i działaniami w przestrzeniach publicznych, o czym mogli się przekonać uczestnicy wspomnianego projektu „Sztuka komunikacji”.

 Jest autorem dwudziestu trzech wystaw indywidualnych. Uczestniczył w ponad dwustu wystawach zbiorowych, akcjach i działaniach artystycznych w kraju i za granicą.

Był uczestnikiem Land Art Festiwalu: „Wiersze przydrożne”, 2017r. oraz pleneru w Platerowie, gdzie poznał i polubił autorkę projektu, prezesa Nadbużańskiego Stowarzyszenia Oświatowo - Ekologicznego „Mężenin”, Marię Daszko, która po przyjrzeniu się artyście przy pracy oraz pracom artysty, zdecydowała o zaproszeniu go do udziału w akcjach Street Art we Lwowie.  

Waldemar Rudyk zdobył szereg nagród  i wyróżnień:

1991r.  - wystawa rysunku satyrycznego - Galeria Domu Kultury w Gostyniu – wyróżnienie. 

1998r. -  XIV Ogólnopolska Wystawa Twórczości Pedagogów Plastyki, Rzeszów – wyróżnienie.

2000r. -  „Letni Salon Sztuki”, wystawa twórczości artystów Podbeskidzia w Bielsku-Białej – nagroda. 
2001r. -  I Ogólnopolskie Biennale Malarstwa i Tkaniny Unikatowej – „Trójmiasto 2001” - nagroda.
2004r. -  III Międzynarodowe Biennale Miniatury, „Częstochowa 2004” – wyróżnienie.  Prezentacja Środowiska Plastycznego Regionu Bielskiego – nagroda. Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu, „Dobry Duch MDSM”.

 2007r. -  VII Biennale Małych Form Malarskich, galeria Wozownia w Toruniu – wyróżnienie.

2010r. -  Nagroda Starosty Oświęcimskiego za osiągnięcia artystyczne.
  IX Salon Wielkopolski 2010, Muzeum Ziemi Czarnkowskiej w Czarnkowie – nagroda.

2011r. -  III Międzynarodowe Biennale Obrazu „Qadro – Art 2011, Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi – II nagroda. 
2017r. -  I Przegląd Sztuki Współczesnej Nowa Awangarda, galeria Szyb Wilson w Katowicach  - nagroda specjalna,

Od lat uczestniczy w  działaniach  plastycznych skierowanych do dzieci i młodzieży, m.in. w ramach Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Etnicznej i Eksperymentalnej w Nowym Sączu, warsztatów interdyscyplinarnych w Boguszy oraz warsztatów artystycznych dla młodzieży niesłyszącej w Międzynarodowym Domu Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu, w realizacji projektów Klubu Ekologicznego Gaja z dziećmi z Niepublicznego Przedszkola „Iskierka” w Krakowie oraz z młodzieżą z Zespołu Szkół Integracyjnych w Wałbrzychu.

Teraz do swego dossier może włączyć Street Art z młodzieżą z Platerowa i Małej Biłozierki na Ukrainie.

źródła:

http://www.dwutygodnik.com/artykul/7301-moj-kacik-w-platerowie.html

http://moksir.chelmek.pl

zdjęcia:

Daniel Ludwiczuk

 

A.Z.Z.

 

„Komunikowali się”

Czy ludzie, którzy  różnią się wiekiem i wykształceniem, pochodzą z dwóch kultur, „postawieni” w  sytuacji nieznanej -  będą potrafili zrozumieć się i doprowadzić do zrealizowania działania  artystycznego? Czy dadzą radę przedyskutować proces i wyciągnąć wnioski, dobrze się przy tym bawiąc? Czy zaangażują w swą akcję lokalną społeczność?

Sprawdzić to postanowiły dwie zaprzyjaźnione ze sobą instytucje: Nadbużańskie Stowarzyszenie  Oświatowo – Ekologiczne „Mężenin” z Platerowa oraz szkoła „Diwoswit” z Małej Biłozierki na Ukrainie. Doszło do międzynarodowego spotkania młodzieży i dorosłych we Lwowie w ramach projektu „Sztuka komunikacji”. Odbyły się warsztaty z psychologiem oraz cykl akcji streetartowych, których celem było rozwinięcie umiejętności komunikacyjnych i pracy w grupie  oraz myślenia twórczego.

  Działania przebiegały w zespołach mieszanych narodowościowo i wiekowo, komunikowano się po angielsku, rosyjsku, ukraińsku i polsku, a przede wszystkim poprzez sztukę: śpiew, muzykę, taniec, malarstwo i formy przestrzenne.

Projekt otrzymał dofinansowanie z Polsko-Ukraińskiej Rady Wymiany Młodzieży z dotacji Ministra Edukacji Narodowej.

 

 

 

 

 

A.Z.Z.

fot. D. Ludwiczuk

„Przed wyjazdem”

Młodzież uczestnicząca w projekcie „Sztuka komunikacji” (dofinansowanie z Polsko-Ukraińskiej Rady Wymiany Młodzieży z dotacji Ministra Edukacji Narodowej), realizowanym przez współpracujące z naszą szkołą Nadbużańskie Stowarzyszenie Oświatowo-Ekologiczne „Mężenin”  „śpiewająco” przygotowuje się do spotkania z kolegami ze szkoły „Diwoswit”.

 

 

A.Z.Z.

„Przed spotkaniem”

Ze szkoły „Diwoswit” - partnera Nadbużańskiego Stowarzyszenia Oświatowo - Ekologicznego „Mężenin” otrzymaliśmy fotografie prezentujące przygotowania do spotkania we Lwowie w ramach projektu „Sztuka komunikacji”,  który otrzymał dofinansowanie z Polsko-Ukraińskiej Rady Wymiany Młodzieży z dotacji Ministra Edukacji Narodowej.

 

 

 

A.Z.Z.

fot. „Diwoswit”

Strona 1 z 2