Patron

„Rozglądaj się ciekawie”

W czerwcowy ranek 2018r. oczom naszym ukazał się trzeci „puzzel” mozaiki na szkole - portret Korczaka; efekt rocznej pracy dzieci i nauczycielki Eweliny Siemieniuk z gliną: lepienia, szkliwienia, wypalania i układania.
„Błądząc nawet, rozglądaj się ciekawie, a ujrzysz mozaikę pięknych obrazów.”

 

 

J. Korczak
A.Z.Z.
fot. M. Zieliński

„Pamiętamy o Patronie””

Janusz Korczak mówił: „Układamy słowami i czynami naszymi mozaikę”. I od osłonięcia trzeciej części mozaiki na frontowej ścianie szkoły zaczęliśmy 30 maja obchody Dnia Patrona. Uroczystego aktu dokonali dyrektorzy i twórcy: przedstawiciele klas od pierwszej szkoły podstawowej do trzeciej gimnazjum oraz nauczycielka Ewelina Siemieniuk. 

Następnie od Hymnu szkoły rozpoczęliśmy na sali gimnastycznej apel poświęcony Patronowi.
Janusz Korczak wspierał i rozwijał talenty. W Domu Sierot na parterze mieściło się Serce Domu. W czasie wolnym sala zamieniała się w miejsce zabaw. Wystawiano sztuki teatralne. Wychowankowie inscenizowali bajki oraz przegotowywali przedstawienia kukiełkowe.
Swe talenty recytatorskie przed całą szkołą zaprezentowali niektórzy (odważni) uczestniczy szkolnego etapu Konkursu Recytatorskiego dla Dzieci im. Kornela Makuszyńskiego: Gabriel Niedzielak, Gabriel Wierzchucki, Julia Brojek, Magdalena Oksiuta, Jan Radewicz, Michał Szysz, Oliwia Wierzchucka oraz Łukasz Oreszczuk.
W dalszej części dnia było jeszcze wiele okazji do zaprezentowania umiejętności i sprawdzenia wiedzy, przy założeniu, że:
„Życie nie jest zbiorem arytmetycznych zadań, gdzie odpowiedź zawsze jedna.”

 

 

 

  

 

 

 

 

J. Korczak
A.Z.Z.
fot. J. Ostaszewska

„Nabiera kolorów”

I chociaż prasa lokalna ostatnio podała, że za patrona mamy Makuszyńskiego, od 25 lat pozostajemy wierni Korczakowi. 

W tym roku szkolnym, pomni sukcesu pierwszej w okolicy mozaiki wykonanej przez dzieci wg ich projektu pod okiem malarki i nauczycielki Eweliny Siemieniuk w ramach projektu „Głucha wioska na Podlasiu” ( dofinansowanie Polskie Stowarzyszenie im. Janusza Korczaka), z ręcznie wykonanych płytek ceramicznych układamy portret Starego Doktora.
Godziny oczekiwania na szkolny autobus upływają pod znakiem pracy twórczej…
W luźno ułożonych (w pracowni plastycznej) elementach rozpoznać już można zamyślone oblicze pisarza, na którym on sam w pewnym momencie swego życia ("Pamiętniki i inne pisma z getta"),dostrzegał: „więcej zmarszczek na gładkim dawniej i zuchwałym czole”.

 

A.Z.Z.

„Popołudnie z Korczakiem”

Wystawa w Muzeum POLIN, tablica pamiątkowa w miejscu dawnej siedziby redakcji „Małego Przeglądu” (ul. Nowolipki 7) oraz spacer śladami getta to elementy modułu poświęconego Januszowi Korczakowi, który zrealizowaliśmy podczas szkoleniowego pobytu w stolicy.

 

 

A.Z.Z.

„Dominika Lewandowicz – autorka pracy o Januszu Korczaku”

W 2010r. ukończyła Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Wydział Sztuk Pięknych, kierunek Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych o specjalizacji MIXMEDIA. Dyplom artystyczny z rysunku z wyróżnieniem uzyskała w pracowni prof. art. malarza Bogdana Chmielewskiego. 

Tworzy prace malarskie, rysunkowe, intermedialne oraz fotograficzne, szczególnie w zakresie fotografii otworkowej i solarigrafii.
Bierze udział w plenerach artystycznych w Polsce oraz za granicą – na Słowacji i Ukrainie. Obecnie pracuje jako edukator artystyczny w Centrum Sztuki Współczesnej „ Znaki Czasu” w Toruniu.

Wystawy indywidualne:
2009 - Toruń, Kawiarnia „Złote Jajo”, Wystawa malarstwa olejnego i rysunków.
2012 - Toruń, Dwór Mieszczański, Eksperymentalna wystawa solarigrafii: „Ruszyć Słońce - Wstrzymać Ziemię”.
2014 - Aleksandrów Kujawski, Wystawa solarigrafii.

Nagrody i wyróżnienia:
2016/17 - Czechy, Roznov, Ledové království , XIX Międzynarodowy Plener Rzeźby w Lodzie. Pierwsze miejsce, nagroda publiczności.


Plenery i wystawy zbiorowe:

2003, 2004, 2005, 2006 - Soczewka, Interdyscyplinarny Plener Artystyczny.
2006, 2007, 2008 - Platerów, Międzynarodowy plener malarsko-fotograficzno - rzeźbiarski.
2007 - Ukraina, Mała Biłozierka, Międzynarodowy plener rzeźbiarsko - malarski „ DIWOSWIT”.
2007 - Siemiatycze, synagoga „Mała Biłozierka 2007”.
2008 - Bełchatów, Studencki Plener Malarski.
2008 - Toruń, Galeria 9.39, Ogólnopolska Wystawa Rysunku Studenckiego.
2009 - Platerów, „Mojżesz z Mężenina” - wystawa fotografii otworkowej.
2009 - Toruń, Galeria Wozownia, Ogólnopolska Wystawa Rysunku Studenckiego.
2010 - Ukraina, Ostrów Hortyca, Zaporoże, Plener „Hortyca Kriz Viki” .
2010 - Słowacja, Lipany, Międzynarodowy plener „Umienie Spaja”.
2010 –Toruń, Centrum Sztuki Współczesnej, „Znaki Czasu”. Wystawa „Dyplomy2009” .
2011 - Stróże, Skansen Muzeum Pszczelarstwa koło Nowego Sącza, II Plener Malarski.
2012 - Ukraina, Mała Biłozierka, Międzynarodowy plener rzeźbiarsko - malarski „ DIWOSWIT”.
2013 – Platerów, Międzynarodowy Plener Rzeźbiarski.
2014 – Radzymin, Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Radzymin, I Międzynarodowy Plener Malarski.
2015 - Chłopków, Podlasie, Plener Malarski.
2015 – Kuligów, VIII Międzynarodowy Nadbużański Plener Artystyczny.
2015 - Wołomin, Galeria Fabryczka, Wystawa VIII Nadbużańskiego Pleneru Artystycznego.
2016 - Kuligów, IX Międzynarodowy Nadbużański Plener Artystyczny.
2016 - Wołomin, Galeria Fabryczka, Wystawa IX Nadbużańskiego Pleneru Artystycznego.
2016/17 - Czechy, Roznov, Ledové království, XIX Międzynarodowy Plener Rzeźby w Lodzie.
2017 – Siemiatycze, synagoga, wystawa „Drohobycz – fizjonomia losu i życia”.

Dominika Lewandowicz z powodzeniem i satysfakcją prowadzącej oraz uczestników od wielu lat inicjuje różnorodne działania artystyczne z dziećmi i młodzieżą w ramach realizowanych przez szkołę i NSO-E „Mężenin” projektów.
Uczyła m.in. tworzenia witraży metodą Tiffany’ego(„Pracownia witrażu”, dofinansowanie WFOŚ i GW, 2008r. ), konstruowania camera obscura i robienia zdjęć metodą solarigrafii („Mojżesz z Mężenina”, dofinansowanie Fundacja im. Stefana Batorego,2008r.), malowania batików („Nauka poszła w las”, dofinansowanie Fundacja BGK im. J.K. Steczkowskiego, 2011r.) i lepienia form z papieru („Klub Odkrywcy”, dofinansowanie Fundacja BGK im. J.K. Steczkowskiego, 2009r. ), oswajała w sposób artystyczny prawa fizyki („Więcej światła!”, dofinansowanie Fundacja BGK im. J.K. Steczkowskiego, 2015r.), doprowadziła do międzynarodowej integracji w ramach działań fotograficznych ( „Zwyczajne niezwyczajne”, dofinansowanie Centrum Polsko- Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia, 2013r.), a przede wszystkim rozwijała nastoletnią twórczość.

Czego nas jeszcze nauczy? Czas pokaże…

 

 

 

Dominika Lewandowicz
A.Z.Z

„Polska Korczaka wg Dominiki Lewandowicz”

Reprodukcja dzieła Dominiki Lewandowicz „Polska Korczaka” znajduje się w naszej szkole. Dziękujemy, Dominiko! 

O ideę obrazu i jego historię zapytałam autorkę…

Projekt „ Mapa Polski z wizerunkami Janusza Korczaka” powstał na zlecenie Rzecznika Praw Dziecka, Marka Michalaka, który zaproponował formę dzieła: podział Polski na dziewięć części, przedstawiających Janusza Korczaka w ważnych życiowych momentach.
Symboliczne „rozbicie” kraju jest nawiązaniem do filozofii Starego Doktora, który dzielił swoje życie na dziewięć etapów („Pamiętnik i inne pisma z getta”) , skłaniając się ku teorii, że „człowiek zmienia się co siedem lat”.
Praca okazała się niezwykle trudna i zajmująca. Pierwszy pomysł rozpisania etapów życia i działalności Janusza Korczaka z zachowaniem dat podawanych w pamiętniku – nie przyniósł zakładanego efektu, gdyż przebogaty życiorys pisarza okazał się niemożliwy do zilustrowania w dziewięciu częściach.
Szkice i projekty po konsultacjach z Rzecznikiem Praw Dziecka oraz członkiem Polskiego Stowarzyszenia im. Janusza Korczaka (Paweł Rieske) ulegały permanentnym zmianom.
Wyzwanie stanowiło również nieszablonowe potraktowanie ilustracji. Znanych jest w Polsce i na świecie wielu ilustratorów podejmujących w swoich pracach tematykę korczakowską; chodziło o wprowadzenie do ilustracji autorskich motywów, które wyróżnią pracę spośród innych dzieł o Korczaku.
W efekcie, mapa nie ilustruje etapów życia pisarza, tylko symboliczne momenty w jego życiu, a ich ułożenie nie stanowi kolejności chronologicznej. Na „mapie” znajdujemy kolejno (od lewego górnego rogu):
1. Korczaka na Powiślu, zadumanego nad tragiczną sytuacją żebrzących warszawskich dzieci,
2. pisarza z symboliczną - papierową gołębicą na ramieniu, na tle morza z unoszącym się na nim papierowym statkiem, który swym kształtem przypomina gwiazdę Dawida,
3. Janusza Korczaka - wiecznego chłopca z małymi, papierowymi samolotami i wielkimi planami na przyszłość,
4. drzewo genealogiczne rodziny Goldszmit, wraz z symboliczną postacią młodego Henryka na dziecięcej huśtawce (bujaczce) z latawcem oraz Starego Doktora, który przypatruje się sobie-dziecku,
5. okno w Domu Sierot, w nim Korczaka spoglądającego na świat lub/i na siebie zaczytanego przy biurku z lampą, która rzuca smugę światła na złotego kanarka na parapecie; w oknie zamiast firanek – kwitną niezapominajki.
6. dzieci, Starego Doktora i Stefanię Wilczyńską ze sztandarem Domu Sierot, na którym narysowana jest czterolistna koniczynka; postacie kryją się przed burzą pod ogromnym parasolem,
7. stronę z Pisma Dzieci i Młodzieży „Mały Przegląd”,
8. wnętrze Domu Sierot: łóżka, dzieci i Janusz Korczak bawiący się z wychowankami,
9. ostatni spacer dzieci z Doktorem; Korczak na pierwszym planie z liściem kasztanowca na głowie, ma zamknięte oczy-nie chce czy nie może patrzeć?


Praca namalowana jest w technice akrylowej na stuletniej sosnowej desce, przy użyciu płatków szlagmetalu. Powstała z okazji III Międzynarodowego Kongresu Praw Dziecka i VIII Międzynarodowej Konferencji Korczakowskiej, a prezentowana i wręczana była podczas otwarcia konferencji w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie. Poszczególne jej części trafiły do: USA, Kanady, Izraela, Muzeum POLIN, Prezydenta Miasta Warszawy, na Wybrzeże Kości Słoniowej, do Biura Rzecznika Praw Dziecka, Parlamentu Europejskiego oraz Muzeum Orderu Uśmiechu w Rabce-Zdroju.


„Czym właściwie jest życie, czym jest szczęście? - Byle nie gorzej, byle tak właśnie jak teraz.” /Janusz Korczak „Pamiętnik i inne pisma z getta”/.

 

 

Słowa Dominiki Lewandowicz w tekst zebrała A. Z. Z.

„Będzie Korczak”

Na zajęciach świetlicowych dzieci robią Korczaka. Nad dziełem czuwa Ewelina Siemieniuk. 

Trwają prace na trzecią częścią mozaiki, której tworzenie rozpoczęto podczas realizacji projektu „Głucha wioska na Podlasiu” (Polskie Stowarzyszenie im. Janusza Korczaka), a której dwa wcześniejsze elementy znajdują się (i uwagę przybywających po raz pierwszy do szkoły przykuwają), na ścianie budynku.
„Wychowawca, który nie wtłacza, a wyzwala, nie ciągnie, a wznosi, nie ugniata, a kształtuje, nie dyktuje, a uczy, nie żąda, a zapytuje, przeżyje wraz z dzieckiem wiele natchnionych chwil.” /J. Korczak/

 
A.Z.Z.

„Musimy ustalić granice jego i mego prawa.” /J. Korczak/

W celu pozyskania nowych informacji o Korczaku i jego pedagogice udałyśmy się (nauczycielki i przedstawicielki Nadbużańskiego Stowarzyszenia Oświatowo-Ekologicznego „Mężenin”) do Warszawy do Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN na III Międzynarodowy Kongres Praw Dziecka i VIII Międzynarodową Konferencję Korczakowską - wydarzenia organizowane przez  Rzecznika Praw Dziecka Marka Michalaka i Międzynarodowe Stowarzyszenie im. Janusza Korczaka.
Spotkanie naukowców z całego świata, praktyków i działaczy na rzecz dzieci obfitowało w debaty o prawach dziecka, wykłady i warsztaty tematyczne. Trwało od 13-16 września, a każdy dzień poświęcony był innemu (związanemu z Korczakiem) zagadnieniu: Prawa dziecka, Filozofia, Pedagogika i Praktyka, Historia i pamięć oraz Prawa dziecka: odsłona przyszłości.
Ku naszemu zdziwieniu i zadowoleniu wielkiemu jednym z dwóch elementów (symboli Korczaka) znajdujących się w auli i w centrum uwagi uczestników była praca naszej, bo zaprzyjaźnionej ze szkołą – artystki, Dominiki Lewandowicz! Malarka na dziewięciu „puzzlach”, które złożone tworzyły obszar Polski, wymalowała sceny z życia Korczaka. Poszczególne kasetony trafiły w ręce znamienitych osób; czytamy na stronie Rzecznika Praw Obywatelskich http://brpd.gov.pl :
„Fragmenty Polski Korczaka zabrali ze sobą Marta Santos Pais – do siedziby ONZ, RPD prowincji Ontario Irvin Elman do Kanady, Batia Gilad do Izraela. Części artystycznej instalacji pozostaną też w stolicy. Jedna z nich została przekazana na ręce dyrektora Muzeum POLIN, natomiast druga zastępcy Prezydenta m. st. Warszawy Włodzimierza Paszyńskiego. Kolejna część pojedzie do człowieka o nazwisku Korczak na Wybrzeże Kości Słoniowej. Jedna z części trafi do Parlamentu Europejskiego. a pozostała część w Biurze RPD, trafi do Muzeum Orderu Uśmiechu w  Rabce-Zdroju.”
Drugim przedmiotem związanym ze Starym Doktorem i udostępnionym uczestnikom kongresu do podziwiania były okulary- jedyna materialna pamiątka po pisarzu.
Mamy nadzieję, że spotkania i rozmowy z ciekawymi ludźmi na konferencji zaowocują…
Póki co warto podkreślić fakt, że cześć szkolnej biblioteki dotycząca naszego patrona powiększyła się o kolejne materiały! Dziękujemy organizatorom!

 

 

 

A.Z.Z.

„Tydzień z Korczakiem”

„75 lat temu...”- pod takim hasłem przebiegły tegoroczne wydarzenia związane z patronem naszej szkoły podstawowej-Januszem Korczakiem.

Najpierw na korytarzu szkolnym pojawiły się dzieła Starego Doktora i publikacje o nim, a także materiały, które powstały na warsztatach i projektach z artystami: postery i albumy dokumentujące realizację projektu „Mojżesz z Mężenina” (2008r., Fundacja im. Stefana Batorego), „Głucha wioska na Podlasiu” (2016r., Polskie Stowarzyszenie im. Janusza Korczaka) oraz efekty tegorocznych jesiennych plenerów w Mężeninie, podczas których młodzież z klasy szóstej i pierwszej gimnazjum po zapoznaniu się na języku polskim z tekstem „ Dzieci Biblii. Mojżesz” do wybranych cytatów, wykonała zdjęcia pod okiem profesjonalistów Eweliny Siemieniuk i Daniela Ludwiczuka.

Przechodzień mógł zatrzymać się...poczytać...popatrzeć.

Kolejnego dnia wystawa powiększyła się o wykonane przez uczniów na języku polskim rebusy, które po prawidłowym rozwiązaniu składały się w mądre słowa Korczaka, np. „ Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat”.

Następnie swe marzenia w formie rysunków przedstawiły dzieci z klas I-III, a gimnazjaliści po poczytaniu „Prawideł życia” wypisali z nich „złote myśli”, które zawisły w formie posterów na korytarzu. Przypominania o Korczaku nigdy dość, więc  uczniowie  klasy szóstej w formie haseł przygotowali kolegom do zapamiętania fakty z życia pisarza i umieścili je w widocznym miejscu.

W Dniu Patrona tradycyjnie odśpiewano Hymn Szkoły Podstawowej im. Janusza Korczaka, pokazano fotografie Mężenina –tego, do którego na wakacje w latach 30. XXw. przyjeżdżał Korczak oraz współczesnego widzianego okiem i uchwyconego obiektywem naszych uczniów.

Punktem kulminacyjnym tego Dnia było „Czytanie Korczaka”. Tym razem ku zaskoczeniu młodej widowni – trudnego zadania zademonstrowania swych umiejętności lektorsko-aktorskich  i pokonania lub nie stresu związanego z występem przed publicznością podjęli się dorośli: nauczyciele i pracownicy szkoły! A przedstawili (w wielce atrakcyjny sposób) teksty nieznane dzieciom: humoreski „Koszałki opałki”, w których jak w krzywym zwierciadle przeglądać się możemy…

 

 

 

 

 

 

 

A.Z.Z.

fot. M. Wielogórska

„Spojrzę i opowiem”

„Spojrzę w dal. Spojrzę i opowiem.” Postanowiła  polonistka Alicja Zienkiewicz – Zielińska z klasą szóstą szkoły podstawowej i udała się do dawnego dworu w Mężeninie, gdzie dzięki gościnności p. Jaszczyńskiego dzieci zrealizowały działanie „Dzieci Biblii-Mojżesz”.
Po wysłuchaniu historii miejsca tego oraz informacji o jego mieszkańcach i gościach –letnikach przedstawionych  przez  regionalistę Dariusza Kazuna, pod okiem artystki i nauczycielki Eweliny Siemieniuk uczniowie wykonali fotografie -ilustracje do tekstu Starego Doktora.
Galeria zdjęć powiększy zbiór „śladów pamięci” po Januszu Korczaku, a samo działanie wpisuje się w cykl imprez poświęconych patronowi szkoły podstawowej.


A.Z. Z.
zdjęcia: Ewelina Siemieniuk, A. Z.Z.

Mojżesz z Mężenina

 

„ … I on będzie przełożonym dziesiątek, setek, tysięcy lub przywódcą całego narodu lub wielu narodów. Czy będzie przyjacielem i bratem jednego człowieka i stanie mu się ten człowiek całym narodem i światem?”

Janusz Korczak napisał dużo świetnych tekstów. Jednym z nich jest: „Dzieci Biblii. Mojżesz”. Jest to opowieść filozoficzna o tym jak z porzuconego przez rodziców dziecka wyrósł przywódca wielkiego narodu. Wykonaliśmy ilustracje do tej opowieści w zespole parkowo – pałacowym w Mężeninie i nad Bugiem. W miejscach, gdzie doktor Korczak spędzał kilkakrotnie wakacje. 

 

 

 

Maria Daszko

„Głucha wioska na Podlasiu”

W roku 2016 w celu przypomnienia mieszkańcom gminy Janusza Korczaka przebywającego na letnisku w „Uroczysku Mężenin”, a także ubogacenia i poprawy estetyki przestrzeni placu szkolnego, rozwinięcia kreatywności dziecka  oraz integracji mieszkańców przeprowadzono działania  poznawcze, twórcze i edukacyjne dla dzieci i młodzieży w ramach projektu „Głucha wioska na Podlasiu”. Uczniowie ZPO w Platerowie uczestniczyli w  wycieczkach do miejsc związanych z Korczakiem, Warszawy i Treblinki. A na warsztatach artystycznych z Eweliną Siemieniuk stworzyli  mozaikę znajdującą się na frontowej ścianie szkoły. Pomocą w realizacji zadania służyły nauczycielki: Magdalena Gackiewicz, Jolanta Ostaszewska, Dorota Kolasa i Bożena Niedziółka.
Projekt zaistniał z inicjatywy Alicji Zienkiewicz – Zielińskiej w ramach III-ego otwartego konkursu  Polskiego Stowarzyszenia im. Janusza Korczaka na projekty edukacyjne realizowane we współpracy z dziećmi i młodzieżą pt. „Nie wolno zostawić świata, jakim jest”.

„Mojżesz z Mężenina”

Twórczość Starego Doktora stała się pretekstem do działań w ramach projektu „Mojżesz z Mężenina” zainicjowanego przez Marię Daszko, a zrealizowanego w 2008 roku przez Nadbużańskie Stowarzyszenie Oświatowo-Ekologiczne "Mężenin" z pomocą uczniów z Zespołu Placówek Oświatowych w Platerowie i przy wsparciu finansowym Fundacji im. Stefana Batorego.
Odbył się plener fotografii otworkowej w Dolinie Bugu, na którym uczniowie naszej szkoły  zrobili  zdjęcia, posługując się  camera obscura z puszek po cukierkach czy pojemników po kawie. Pod okiem artystek: Dominiki Lewandowicz i Kingi Łaskiej wywołali materiał w ciemni urządzonej w budynku Ochotniczej Straży Pożarnej w Mężeninie i przygotowali 30 fotografii, które stanowią dziś wystrój szkoły.

25 lat z Korczakiem

Janusz Korczak w Mężeninie, 2. połowa lat 30. fot. Hanna Rudniańska

W 2016r. mija dokładnie ćwierć wieku od otrzymania przez szkołę podstawową w Platerowie patronatu Janusza Korczaka. Uroczyste nadanie imienia wybitnego pedagoga – wychowawcy i Przyjaciela Dzieci nastąpiło 31 maja 1991r. po dwóch latach przygotowań całej społeczności szkolnej (uczniów, rady pedagogicznej, rodziców).

Od razu nasuwa się pytanie: Dlaczego wybrano tę właśnie postać? Czy były jakieś wydarzenia w bogatej biografii Korczaka, które łączyć można z Platerowem lub najbliższym regionem?

Kiedy w 1924r. w Platerowie powstaje pierwsza szkoła Janusz Korczak jest już znanym i cenionym pedagogiem, pediatrą i pisarzem kierującym Domem Sierot w Warszawie. W tym samym roku ponownie wchodzi do zarządu Towarzystwa „Nasz Dom” sprawującego pieczę nad Domem Sierot. To właśnie niektórzy członkowie tego zarządu sprawiają, że dziesięć lat później w wakacje 1934r. Stary Doktor po raz pierwszy odwiedza Podlasie.

                                  Korczak z dziećmi                                                    

i gen. Michałem Karaszewiczem-Tokarzewskim,

Mężenin ok. 1935 r.

             Przez kolejne lata do 1938r. w okresie letnim odpoczywa w nadbużańskim Mężeninie, jak sam pisał: „głuchej wiosce na Podlasiu”. Przebywał tam w dawnym ziemiańskim dworze otoczonym parkiem z przyjaciółmi z kręgu polityki, kultury czy nauki związanymi z teozofią i wolnomularstwem. A że wówczas najprostsza droga z Warszawy do Mężenina prowadziła koleją żelazną przez stację Platerowo, to możemy sądzić, że chociaż przejazdem, ale w Platerowie Korczak bywał.

Dwór w Mężeninie nad Bugiem, ok. 1929 r.  

Pobyty w Mężeninie miały dla niego głównie charakter wypoczynkowy. Dawały pewien komfort psychiczny oderwania się od problemów codziennego życia i trudów pracy wychowawczej w stolicy. Jednocześnie pozwalały na koncentrację pedagogicznych przemyśleń i refleksji o charakterze filozoficzno-religijnym. Wreszcie dawały impuls do realizacji nowych pomysłów literackich, które zaowocowały wątkami rodem z Mężenina w niektórych pismach Korczaka. Można je odnaleźć w następujących utworach: „Pedagogika żartobliwa. Moje wakacje”, „Uparty chłopiec”, „Dzieci Biblii-Mojżesz”, „Wuj Walenty” , „Pamiętnik”.

Mężenin- letnicy na schodach dworu,

                wśród nich gen. Michał Karaszewicz-Tokarzewski,
                                                                                                                                    
              dr Janusz Korczak - lato 1934r.         

             Dla mieszkańców Mężenina Janusz Korczak nie był jednak znany i nie utrwalił się w ich pamięci tak dobrze jak inni letnicy. Dworu i parku raczej nie opuszczał. We wsi pojawiał się sporadycznie. Raz odwiedził miejscowy dzieciniec. Czasem udzielał pomocy lekarskiej. Dzieci obserwował i organizował im czas w pensjonacie nad Bugiem. W Warszawie i w Mężeninie -wszędzie uczył ich „prawideł życia”.

           W pierwszą rocznicę nadania szkole podstawowej imienia Janusza Korczaka zorganizowane zostały obchody Dnia Patrona, które na stałe weszły w kalendarz szkolnych uroczystości.

           Pokłosiem przyjęcia przez szkołę korczakowskiego patronatu było włączenie się naszej placówki w działalność Polskiego Stowarzyszenia im. Janusza Korczaka. Jego członkowie mogli bliżej i dokładniej poznać dotąd mało znane epizody z życiorysu Starego Doktora związane z Mężeninem - „głuchą wioską na Podlasiu”.

           Głośno więc było letnią porą w roku 1994 i 1997 w dawnym pensjonacie w Mężeninie, kiedy przyjmował Korczakowców z całej Polski na zorganizowanych przez naszą szkołę dwóch zjazdach Mazowieckiego Kręgu Korczakowskiego.

           Inne przesłanie idei korczakowskiej – wychowanie przez pracę-mogła realizować w Mężeninie w 1998r. i 1999r. młodzież z kilku krajów europejskich w czasie roboczych spotkań członków Stowarzyszenia „ Jeden Świat” (obóz Workcamp).

           Nie sposób w tym miejscu pominąć inicjatywy miejscowych entuzjastów ruchu korczakowskiego, którzy w roku 1999 zainicjowali działalność Nadbużańskiego Stowarzyszenia Oświatowo- Ekologicznego „Mężenin”. W ten sposób, przyjmując jakby symbolicznie nazwę miejscowości, kontynuujemy z całą społecznością szkolną pracę wychowawczą, kulturalną i naukową, przywołując dawne korczakowskie pomysły na życie i rozwój dziecka i dostosowując je do współczesnych potrzeb nie tylko uczniów, ale i całego lokalnego środowiska.

/Dariusz Kazun/